86 . ما نزل من القرآن فى على عليه السلام [ - تفسير النّور المشتعل ] ، اثر حافظ ابو نعيم احمد ( 334 يا 336 - 430 ق ) فرزند عبد الله بن احمد معروف به ابو نعيم اصفهانى از اعاظم علماى اسلام و ثقات حفاظ حديث و مشاهير مورخان كه مورد وثوق فريقين بوده است . او سر سلسلهء خاندان قديمى و معروف مجلسى در اصفهان است ( آل مجلسى ) . تفسير ما نزل من القرآن را مورخين در شرح‌حال مفسر ياد كرده‌اند و نيز جمعى از محدثان آن را روايت مىكنند و قسمتهائى از آن را در تفسيرهاى خويش نقل كرده‌اند . نسخه‌اى از اين تفسير تا مطلع قرن هفتم هجرى در دست بوده و ابو حسين يحيى ( م 600 ق ) معروف به ابن بطريق نسخه‌اى از آن را در اختيار داشته و در تفسير خويش خصائص الوحى المبين آنچه را كه لازم ديده و مىخواسته نقل نموده است . ولى در فهرستهاى چاپى كتابخانه‌هاى امروزى از اين تفسير ياد نشده است . محقق معاصر شيخ محمد باقر محمودى آنچه را كه اين بطريق در خصائص الوحى المبين از بخشى از تفسير ما نزل من القرآن فى على ( ع ) ابو نعيم اصفهانى استخراج نموده و در كتاب خاصى تحت عنوان النّور المشتعل من كتاب ما نزل من القرآن فى على ( ع ) آورده است در سيصد و شش صفحه به قطع وزيرى به سال 1406 ق توسط وزارت ارشاد اسلامى در تهران به چاپ رسانده است . منابع : اعيان الشيعة ، 2 / 438 ؛ الاعلام ، زركلى ، 1 / 157 ؛ تذكرة الحفاظ ، 3 / 257 ؛ شذرات الذهب ، 3 / 245 ؛ طبقات الشافعية ، 7 / 9 ؛ روضات الجنات ، 1 / 75 ؛ طبقات الكبرى ، شعرانى ، 1 / 56 ؛ لسان الميزان ، 1 / 201 ؛ ميزان الاعتدال ، 1 / 52 ؛ وفيات الاعيان ، ابن خلكان ، 1 / 69 ؛ مقدمهء ما نزل من القرآن فى على ( ع ) ، 5 ؛ تفسير النور المشتعل من كتاب ما نزل من القرآن فى على ( ع ) . غرر الفوائد و درر القلائد [ تفسير شريف المرتضى ] ، اثر علم الهدى سيد